تلفظ بین المللی : /mˌaʃruːʔˈiːjat/ تلفظ : [m,aSRu:?'i:jat]
دانشنامه آزاد فارسی
مَشْروعیّت (legitimacy) موجّه بودن حق گروه حاکم برای اِعمال قدرت. اصول مشروعیت عبارت بوده اند از حق الهی، تأیید مردمی، و دربارۀ حزب های کمونیست، آگاهی از معنای راستین تاریخ.
منطبق بودن رویه‌های قانون‌گذاری و اجرایی حکومت با نظر اتباع آن
دانشنامه عمومی
مشروعیت به معنای قانونی بودن یا طبق قانون بودن است. سیسرون این واژه را برای بیان قانونی بودن قدرت به کار برد. بعدها واژهٔ مشروعیت در اشاره به روش های سنتی، اصول قانون اساسی و انطباق با سنت ها به کار برده شد. پس از آن، عنصر «رضایت» نیز به معنای آن افزوده شد و رضایت، پایه و اساس فرمانروایی مشروع دانسته شد. در دوران مدرن برای نخستین بار ماکس وبر مفهوم مشروعیت را به صورت مفهومی عام بیان کرد. به عقیدهٔ...
مترادف و متضاد
kashrut(اسم)
مشروعیت
legitimation(اسم)
مشروعیت
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] مشروعیت، در بحث از تداوم و بقای یک حاکمیت مطرح می شود یعنی باور به حاکمیت، موظف بودن به اطاعت، حق داشتن حاکمیت در اعمال سلطه و وظیفه مردم در قبول سلطه. بنا به تعبیری، مشروعیت هم در پیدایش و هم در مرحله بقای حاکمیت مورد توجه است که باور و پذیرش مردم در آن شرط است.مشروعیت یعنی کیفیت ارزیابی شدن مثبت، اعتبار قانونی یافتن و مورد قبول قرار گرفتن از جانب یکایک حکمرانان، نهادها و نهضت های سیاس...
فرهنگستان زبان و ادب
{legitimacy} [جامعه شناسی، علوم سیاسی و روابط بین الملل] منطبق بودن رویه های قانون گذاری و اجرایی حکومت با نظر اتباع آن
