مسکن . [ م َ ک َ ] (ع اِمص ) سکونت . (مثل ملبس و منکح و مطعم و مشرب ). (یادداشت مرحوم دهخدا). نشست .
۱. محل سکنی؛ منزل؛ خانه.
۲. جایگاه.
۱. آرامشدهنده؛ آرامکننده.
۲. (پزشکی) ویژگی دارویی که درد را آرام میکند.
(مَ کَ) [ ع . ] (اِ.) منزل ، محل اقامت . ج . مساکن .
(مُ سَ کِّ) [ ع . ] (اِفا.) تسکین دهنده ، آرام کننده .
← دردزدا
(مُسَکِن) تسکین دهنده
آرامبخش، آرامشبخش، تسکینده، تسکیندهنده
جا، جایگاه، خانه، ماوا، محل، مقام، مکان، منزل، نشیمن، وثاق
آرام بخش، خانه، سرپناه