تلفظ بین المللی : /mostˈasheb/ تلفظ : [most'asheb]
لغت نامه دهخدا
مستصحب. [ م ُ ت َ ح ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استصحاب. صحبت دارنده. ( غیاث ). رجوع به استصحاب شود.
فرهنگ عمید
همراه، یار، ملازم.
فرهنگ معین
(مُ تَ حِ ) [ ع . ] ۱ - (اِفا. ) یار گیرنده ، همدم خواهنده . ۲ - (ص . ) یار، یاور. ۳ - همراه دارنده .
فرهنگ فارسی
۱ - ( اسم ) یارگیرنده همدم خواهنده . ۲ - ( صفت ) یار یاور. ۳- همراه دارنده : جلم. آن اجزا باسایرکتب نفیس که پیوسته مستصحب آن بودی ضایع شده بود.
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] موضوع یا حکم شرعیِ استصحاب شده را گویند.مستصحب، عبارت است از حکم شرعی یا موضوعی که دارای حکم شرعی است؛ به بیان دیگر، هر آن چه که در سابق، به یقین ، وجود داشته و در زمان لاحق در آن شک شده و درباره آن استصحاب (حکم به بقای یقین سابق) جاری می گردد، مستصحب نامیده می شود، مانند: وجوب نماز جمعه (حکم) در استصحاب وجوب نماز جمعه در زمان غیبت، و یا حیات زید (موضوع) در استصحاب حیات زید، آن گاه که د...
