معانی کلمه : مزیف
لغت نامه دهخدا
مزیف . [ م ُ زَی ْ ی ِ ] (ع ص ) ناسره و ناروان گرداننده ٔ دراهم . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
فرهنگ عمید
۱. ناسره، ناخالص.
۲. [مجاز] باطل.
۲. [مجاز] باطل.
فرهنگ فارسی
(اسم ) سک. رد شده بجهت ناسره بودن آن درهم ناسره نبهره : ... و بنهر. احوال مزیف را سره انگاشت .
