معانی کلمه : مرزوان
لغت نامه دهخدا
مرزوان. [ مَرْزْ ] ( ص مرکب ، اِ مرکب ) مرزبان. حاکم. میر سرحد و زمین دار و نگاهدارنده و نگاهبان. ( برهان قاطع ). مرزبان. رجوع به مرزبان در این لغت نامه و نیز رجوع به دزی ج 2 ص 580 شود. || مرزبان . فحنت. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). || در گیاه شناسی ، اختر. ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به اختر شود.
فرهنگ عمید
مرزبان#NAME?
= مرزبان
فرهنگ فارسی
( اسم ) ۲- اختر .
فرهنگ اسم ها
(تلفظ: marzvān) (= مرزبان) ، ← مرزبان .
اسم: مرزوان (پسر) (فارسی) (طبیعت) (تلفظ: marzvān) (فارسی: مرزوان) (انگلیسی: marzvan)
معنی: مرزبان، حاکم، اختر، ( = مرزبان )
معنی: مرزبان، حاکم، اختر، ( = مرزبان )