تلفظ بین المللی : /mardˈɑrxɑr/ تلفظ : [maRd'ARxAR]
لغت نامه دهخدا
مردارخوار. [ م ُ خوا / خا ] ( نف مرکب ، اِ مرکب ) رخمه. ( تحفه حکیم مؤمن ). عقاب. ( زمخشری ). ام جوان. ( منتهی الارب ). کرکس و زاغ و مانند آن. ( آنندراج ). انوق. جیفه خور. لش خور. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). مرغی که مردار می خورد. کرکس. نسر. ( ناظم الاطباء ). لاشخور. لاشه خور. لاشه خوار. مردارخور : گر تن بی خون شده ای چون نگارایمنی از زحمت مردارخوار.نظامی ( مخزن الاسرار ص 157 ).بر درآن جیفه گروهی نظ...
فرهنگ عمید
۱. جانوری که گوشت حیوانات مرده را بخورد. ۲. (اسم ) لاشخور، کرکس.
دانشنامه عمومی
مُردارخوار یا لاشه خوار جانوری است گوشتخوار یا گیاه خوار که از مواد آلی جانداران مرده و در حال فساد تغذیه می کند. خوردن مردار از گونه ای خودی، همنوع خواری خوانده می شود. مردارخواران نقش مهمی در چرخه بوم سازگان بازی می کنند و با خوردن جانداران و مواد گیاهی مرده به بازگشت عناصری چون نیتروژن و کربن به چرخه طبیعت کمک می کنند.کرکس ها از لاشه یک گاو وحشی آفریقایی تغذیه می کنند. کلاغ جنگلی ا...
