معانی کلمه : محیی
لغت نامه دهخدا
محیی . [ م َح ْ یا ] (ع اِ) زندگی . حیات . مقابل ممات و مرگ و موت . (یادداشت مرحوم دهخدا).
محیی . [ م ُ ح َی ْ یی ](ع ص ) زنده کننده . || تحیت گوینده . || گوینده ٔ «حیاک اﷲ» به کسی . (از ناظم الاطباء).
فرهنگ عمید
۱. احیاکننده، زنده کننده.
۲. از نام های خداوند.
۲. از نام های خداوند.
فرهنگ معین
(مُ ) [ ع . ] (اِفا. ) احیاءکننده ، زنده کننده .
فرهنگ فارسی
( اسم ) احیا کننده زنده کننده .
زندگی حیات مقابل ممات
زندگی حیات مقابل ممات
فرهنگ اسم ها
اسم: محیی (پسر) (عربی)
معنی: زنده کننده، احیاکننده، از نامهای خداوند
معنی: زنده کننده، احیاکننده، از نامهای خداوند
مترادف و متضاد
زندهکننده، احیاگر، احیاءکننده ≠ ممیت