معانی کلمه : محسن
لغت نامه دهخدا
محسن . [ م ُ س ِ ] (اِخ ) رجوع به فیض کاشانی ملامحسن شود.
محسن . [م ُ س ِ ] (اِخ ) رجوع به قاضی نوخی علی بن محسن شود.
محسن . [ م ُ س ِ ] (اِخ ) نامی از نامهای خدای تعالی . (یادداشت مرحوم دهخدا).
فرهنگ عمید
۱. نیکویی کننده، نیکو کار.
۲. از نام های خداوند.
۲. از نام های خداوند.
فرهنگ معین
(مُ س ) [ ع . ] (اِفا.) نیکوکار.
(مُ سَ) [ ع . ] (اِمف .) احسان شده . ج . محسنین .
(مُ حَ سَّ) [ ع . ] (اِمف .) 1 - نیکوساخته ، زینت داده . 2 - تحسین شده .
(مُ س ) [ ع . ] (اِفا. ) نیکوکار.
(مُ سَ ) [ ع . ] (اِمف . ) احسان شده . ج . محسنین .
(مُ حَ سَّ ) [ ع . ] (اِمف . ) ۱ - نیکوساخته ، زینت داده . ۲ - تحسین شده .
(مُ سَ ) [ ع . ] (اِمف . ) احسان شده . ج . محسنین .
(مُ حَ سَّ ) [ ع . ] (اِمف . ) ۱ - نیکوساخته ، زینت داده . ۲ - تحسین شده .
فرهنگ فارسی
نیکوکار
دانشنامه عمومی
فرهنگ اسم ها
(تلفظ: mohsen) (عربی) (در قدیم) نیکوکار ، احسان کننده ؛ از نامها و صفات خداوند ؛ (در اعلام) نام فرزند علی ابن ابی طالب (ع) ، نام فرزند امام هفتم شیعیان امام موسی الکاظم (ع) .
مترادف و متضاد
شاهنده، صالح، نیکوکار
صفت شاهنده، صالح، نیکوکار
