کلماتور
محراب . [ م ِ ] (ع ص ) محرب . (منتهی الارب ). مردی محراب ؛ مردی بسیار جنگ آور و دلیر. (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
(تلفظ: mehrāb) (عربی) جایی از مسجد (معمولاً با معماری خاص) در سمت قبله که امام جماعت هنگام نماز خواندن در آنجا می‌ایستد ؛ بخشی از یک عبادتگاه که هنگام عبادت در آنجا می‌ایستند یا رو به آن قرار می‌گیرند ؛ (در قدیم) (به مجاز) عبادتگاه ، قبله ؛ (در عرفان) هر مطلوب و مقصودی که دل متوجه بدان باشد آن را محراب گویند .
مقصوره، شاهنشین
عبادتگاه، جایگاه کشیش
صدر اطاق، پیشگاهمجلس
قبله، جایگاه امامدر مسجد
۱. قبله، جایگاه امامدر مسجد
۲. عبادتگاه، جایگاه کشیش
۳. مقصوره، شاهنشین
۴. صدر اطاق، پیشگاهمجلس