معانی کلمه : مجمر
لغت نامه دهخدا
مجمر. [ م ِ م َ ] (اِخ ) نام شکل سیزدهم از پانزده اشکال جنوبی ، کواکبش هفت است . (غیاث ) (آنندراج ). و رجوع به مجمره شود.
مجمر. [ م ُ م َ / م ُ م ِ ] (ع ص ) حافر مجمر؛ سم سخت . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
فرهنگ عمید
۱. ظرفی که در آن آتش می ریزند، آتشدان.
۲. [قدیمی] عودسوز، بوی سوز.
۲. [قدیمی] عودسوز، بوی سوز.
فرهنگ معین
(مِ مَ ) [ ع . مجمرة ] (اِ. ) منقل ، آتش دان ، عودسوز.
فرهنگ فارسی
مجمره: بخوردان، عودسوز، بوی سوز، آتشدان
( اسم ) ۱ - منقل آتش آتشدان . یا مجمر آتش ( باضافه وفک آن ) . منقل آتش : یکی مجمر آتش بیاورد باز بگفت از بهشت آوریدم فراز . ۲ - منقلی که در آن عطریات ( عود و غیره ) سوزند : بیک دست مجمر بیک دست جام بر افروخته عنبر و عود خام . توضیح در تداول بفتح اول تلفظ کنند .
حسین طباطبائی از سادات اصفهان
( اسم ) ۱ - منقل آتش آتشدان . یا مجمر آتش ( باضافه وفک آن ) . منقل آتش : یکی مجمر آتش بیاورد باز بگفت از بهشت آوریدم فراز . ۲ - منقلی که در آن عطریات ( عود و غیره ) سوزند : بیک دست مجمر بیک دست جام بر افروخته عنبر و عود خام . توضیح در تداول بفتح اول تلفظ کنند .
حسین طباطبائی از سادات اصفهان
مترادف و متضاد
آتشدان، بخوردان، سپندسوز، عودسوز، مجمره، منقل