معانی کلمه : مثنی
لغت نامه دهخدا
مثنی .[ م ُ ث َن ْ نا ] (اِخ ) رجوع به ابومنصور مثنی شود.
مثنی . [ م ُ ث َن ْ نا ] (اِخ ) رجوع به ابومحمد مثنی القطان شود.
مثنی . [ م ُ ث َن ْ نا ] (اِخ ) رجوع به ابوعبداﷲ المثنی بن صباح شود.
فرهنگ معین
(مُ) [ ع . ] (اِفا.) ثناگوی ، ستایشگر.
(مُ ثَ نّا) [ ع . ] (اِ.) 1 - دو دو، دوتا دوتا. 2 - حرفی که دارای دو نقطه باشد.
(مُ ثَ نّا ) [ ع . ] (اِ. ) ۱ - دو دو، دوتا دوتا. ۲ - حرفی که دارای دو نقطه باشد.
(مُ ) [ ع . ] (اِفا. ) ثناگوی ، ستایشگر.
(مُ ) [ ع . ] (اِفا. ) ثناگوی ، ستایشگر.
فرهنگ فارسی
از سرداران اسلام که بفرمان عمر دومین خلیفه اسلام مامور فتح ایران شد ودر جنگ کوفه بقتل رسید .
( اسم ) ثناگوی ستایشگر : و ایشان داعی و ذاکر و مثنی و شاکر ببلاد و دیار خود مراجعت نمودند .
ابن عمران مردی شجاع
( اسم ) ثناگوی ستایشگر : و ایشان داعی و ذاکر و مثنی و شاکر ببلاد و دیار خود مراجعت نمودند .
ابن عمران مردی شجاع