معانی کلمه : متیقظ
لغت نامه دهخدا
فرهنگ عمید
۱. بیدارشونده از خواب.
۲. بیدار و هوشیار.
۲. بیدار و هوشیار.
فرهنگ معین
(مُ تَ یَ قِّ ) [ ع . ] (اِفا. ) بیدار.
فرهنگ فارسی
۱ - ( اسم ) بیدار شونده از خواب . ۲ - هوشیار شونده . ۳ - ( صفت ) آگاه : ... و آنرا که بر ما گماری متبصری بیدار و متیقظی هشیار و حافظی بطبع صلاح جوی باشد . جمع متیقظین .
مترادف و متضاد
۱. آگاه، بیدار
۲. تیزهوش، خردمند
