معانی کلمه : متمدن

متمدن. [ م ُ ت َ م َدْ دِ ] ( ع ص ) شهرنشین. تربیت شده در شهر. مقابل وحشی :
دیو با مردم این ملک نکرد آنچه کنند
این گروه متمدن به جنوب و به شمال.و رجوع به تمدن شود. || مجازاً باتربیت. مؤدب. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).

دارای تمدن.

(مُ تَ مَ دِّ ) [ ع . ] (اِفا. ) شهرنشین ، دارای تمدن .

شهرنشین، شهری، دارای تمدن
(اسم ) ۱ - شهر نشین شهری . ۲ - دارای تمدن مقابل وحشی : دیو با مردم این ملک نکرد آنچه کنند این گروه متمدن بجنوب و بشمال . جمع : ممتدنین .