معانی کلمه : متلف

تلفظ بین المللی : /mˈatlaf/ تلفظ :‌ [m'atlaf]

لغت نامه دهخدا

متلف . [ م ِ ل َ ](ع ص ) بسیار تلف کننده . یقال رجال مخلاف متلاف و مخلف متلف . (منتهی الارب ). بسیار تلف کننده . یقال رجل مخلف متلف . (ناظم الاطباء).

متلف . [ م َ ل َ ] (ع اِ) جای هلاک . (از منتهی الارب ) (آنندراج ). جای هلاک و محل خوفناک . (ناظم الاطباء). || بیابان . (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد)....

فرهنگ عمید

کسی که چیزی را ضایع و نابود می کند، تلف کننده، اسراف کننده.

فرهنگ معین

(مُ لِ ) [ ع . ] (اِفا. ) تلف کننده ، تباه کننده ، ج . متلفین .

فرهنگ فارسی

تلف کننده، نابودکننده
( اسم ) تلف کننده تباه کننده جمع : متلفین .
بسیار تلف کننده

مترادف و متضاد

بادبه‌دست، خراج، گشاده‌باز، مسرف، ول‌خرج ≠ مقتصد

spendthrift (اسم)خراج، متلف، دست و دل باز، ولخرج، مسرف، تلف کارdissipater (اسم)متلفprodigal (اسم)متلف، ولخرج، مسرفsquanderer (اسم)متلفwastrel (اسم)متلف، ادم بی معنی، ادم ولخرجwasteful (صفت)مصرف، متلف، بی فایده، افراط کار، ولخرج...