معنی کلمه : مبطاءه
لغت نامه دهخدا
مبطاءة. [ م َ طَ ءَ ] (ع اِ) ممانعت و سبب درنگی و تأخیر. (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ). سبب بطء. سبب درنگی . سبب آهستگی . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).

مبطاءة. [ م َ طَ ءَ ] (ع اِ) ممانعت و سبب درنگی و تأخیر. (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ). سبب بطء. سبب درنگی . سبب آهستگی . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).