تلفظ بین المللی : /mabˈɑni fˈeq1hi q1ˈɑʔedˌeː mɑ jˈazman/ تلفظ : [mab'Ani f'eq1hi q1'A?ed,e: mA j'azman]
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] ضمان در لغت به معنی بعهده گرفتن و مبنای آن قاعده «ما یضمن بصحیحه، یضمن بفاسده» است؛ که به این معناست: هر عقدی که صحیح آن گیرنده را ملزم به رد عوض به طرف مقابل می کند، چنانچه به صورت فاسد واقع شود، گیرندۀ شی ء ضامن مقبوض است، به این صورت که در فرض وجود،عین را رد کند و در فرض تلف، مثل یا قیمت آن را تسلیم کند.برای این قاعده پنج مستند فقهی ذکر شده است:← قاعدۀ ید ۱. ↑ مکاسب، الشیخ مرتضی الأن...
