( مآکل ) مآکل. [ م َ ک ِ ] ( ع اِ ) ج ِ مَأکَل. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). ج ِ مأکل که مصدر میمی است به معنی خوردن و اطلاق این بر مأکول بطریق مجاز است از قبیل اطلاق مصدر بر مفعول چنانکه خلق به معنی مخلوق. ( غیاث ). چیزهای خوردنی و خوردنیها. ( ناظم الاطباء ) : شاید که شیر از تشدید و تکلیفی که... بر خود نهاده است و از مآکل و مطاعم لطیف و دلخواه برنبات و میوه خوردن اقتصار کرده عاجز آید و......
فرهنگ عمید
خوردنی؛ خوراکی.
( مآکل ) = مٲکلخوردنی، خوراکی.
فرهنگ معین
( مأکل ) (مَ کَ ) [ ع . ] (اِ. ) خوراکی و خوردنی . ج . مآکل .
