معانی کلمه : ماهیت

تلفظ بین المللی : /mɑhˈiːjat/ تلفظ :‌ [mAh'i:jat]

لغت نامه دهخدا

ماهیت. [ هی ی َ ] ( ع اِ مرکب ) به معنی حقیقت چیزی مستعمل است. بدان که این مصدر جعلی است تراشیده اهل منطق و حکمت. معنی لفظی لفظ ماهیت چیست این شدن باشد مرکب از ماء موصوله و «هی » ضمیر مؤنث واحدو یاء مشدد علامت جعل و تاء مصدری ، مگر یاء لفظ «هی »به جهت اجتماع یأات حذف شده است. ( غیاث ) ( آنندراج ). حقیقت و طبیعت و نهاد و ذات و جوهر. ( ناظم الاطباء ). چیستی . ماهیت چیزی ، حقیقت آن. ج ، ماهیات. ( ی...

فرهنگ عمید

حقیقت، طبیعت، نهاد، سرشت.

فرهنگ معین

(یَّ ) [ ع . ] (اِ. ) حقیقت و نهاد و ذات چیزی .

دانشنامه آزاد فارسی

ماهیَّت(در لغت به معنی چیستی) در اصطلاح فلسفه دو کاربرد اصلی دارد: ۱. به معنای خاص. واژۀ ماهیت به قولی برگرفته از «مائیت» و به روایتی از «ماهویت» است که در هر دو تقدیر، نشان دهندۀ حقیقت شیء است و پاسخ از «مای حقیقیه» یا پرسش از حقیقت شیء است؛ چنان که بپرسند: «انسان چیست؟» پاسخ آن است که: «حیوان ناطق» و حیوان ناطق، ماهیت یا چیستی انسان است. ۲. به معنای عام، در مقابل وجود. هر شیئی در تحلیل ذهنی به و...

فرهنگ فارسی

حقیقت وطبیعت ونهادوسرشت چیزی( اسم ) چیستی حقیقت ذات جمع : ماهیات . توضیح چیزیست که در جواب ما ی حقیقیه ( چیست ) گفته شود و پرسش از گوهر اشیائ است و بنابر این بر حقیقت شئ و آنچه شیئیت شی. بدان است اطلاق میگردد : حد درست آن بود که دلیلی کند بر ماهیت چیز و لیمت او ... یاماهیت بسیط ( بسیطه ) . ماهیتی که از امور متخالف ترکیب نیافته باشد . قطب الدین گوید : ماهیت اگر ملتئم نباشد از اموری که متخالف باشند ...

دانشنامه عمومی

ماهیت در اصطلاح منطق سنتی آن کلی ذاتی است که در جواب « این چیست؟» یا «ما هو؟» می آید. ماهیت از کلیات خمس نیست، ولی از مفاهیم اصلی آن است؛ و در ارتباط با آن ذات و عرض معین می شوند. ماهیت و وجود دو موضوع علم فلسفه می باشند. به حد و اندازه ای که وجود به خود می گیرد یا آن موجود را به آن نام می شناسند ماهیت آن موجود است. مثلاً انسان ماهیت وجودی این حیوان ناطق است. و ماهیت عارض بر وجود است.ماهیت، دانشنا...

مترادف و متضاد

هویت

چگونگی، چیستی

حقیقت، واقعیت

بود، جوهر، وجود، هستی ≠ غرض

۱. بود، جوهر، وجود، هستی
۲. چگونگی، چیستی
۳. حقیقت، واقعیت
۴. هویت ≠ غرض

matter (اسم)ماده، جوهر، امر، مطلب، چیز، خیم، جسم، اهمیت، ذات، ماهیت، موضوع، نکتهnature (اسم)نهاد، خوی، طبع، روح، خیم، سیرت، نوع، گونه، خاصیت، سرشت، طبیعت، خو، فطرت، افرینش، مشرب، خمیره، ذات، ماهیت، گوهر، غریزه، منشesse...

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] ماهیت به معنای حقیقت شیء ، یا پاسخ سؤال از چیستی شیء می باشد.کلمه ماهیت، در اصل «ماهویت» بوده که «یا»ی آن نسبت و «تا»ی آن مصدریه است. «واو» آن بدل به «یا» و «یا» در «یا» ادغام و «ها» مکسور گردیده است.برخی نیز گفته اند:ماهیت از «ما هو» است. و نیز گفته اند:ماهیت، مرکب از «ما»ی استفهامیه و «یا»ی نسبت و «تای» مصدریه است و همزه زاید بعد از الف به «ها» تبدیل شده است، چنان که برخی اوقات به جای...

فرهنگ فارسی ساره

چبود، سرشت، چیست

واژه نامه بختیاریکا

بو برنگ؛ ( بو و رنگ ) ؛ تَه بُن؛ سووِه

کلمات مرتبط

معانی کلمه : ماهیت

تلفظ بین المللی : /mɑhˈiːjat/ تلفظ :‌ [mAh'i:jat]

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

حقیقت، طبیعت، نهاد، سرشت.

فرهنگ معین

(یَّ ) [ ع . ] (اِ. ) حقیقت و نهاد و ذات چیزی .

دانشنامه آزاد فارسی

فرهنگ فارسی

دانشنامه عمومی

مترادف و متضاد

هویت

چگونگی، چیستی

حقیقت، واقعیت

بود، جوهر، وجود، هستی ≠ غرض

۱. بود، جوهر، وجود، هستی
۲. چگونگی، چیستی
۳. حقیقت، واقعیت
۴. هویت ≠ غرض

معانی کلمه : ماهیت

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

دانشنامه آزاد فارسی

فرهنگ فارسی

دانشنامه عمومی

مترادف و متضاد

دانشنامه اسلامی

فرهنگ فارسی ساره

واژه نامه بختیاریکا

کلمات مرتبط

معانی کلمه : ماهیت

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

دانشنامه آزاد فارسی

فرهنگ فارسی

دانشنامه عمومی

مترادف و متضاد

دانشنامه اسلامی

فرهنگ فارسی ساره

واژه نامه بختیاریکا

کلمات مرتبط

نظرات