معانی کلمه : لر

جوی؛ آبکند.

۱. کام؛ مراد؛ مطلب.
۲. برۀ گوسفند.

۱. از طوایف بزرگ، شیعه‌مذهب، و آریایی‌نژاد ایران که بیشتر در جنوب غربی ایران سکنی دارند.
۲. [عامیانه، مجاز] ساده‌دل و بی‌پیرایه.

(لُ)1 - (اِ.) مراد، مطلب . 2 - (ص .) ساده دل ، سلیم .

(لَ) (اِ.) 1 - جوی ، آب کند. 2 - زیر بغل . 3 - لاغر، ضعیف .

اهل لرستان

لِر، آب دهان، بزاق، آبی که ناخودآگاه یا در خواب از دهان ترشح می کند.

بزاق دهان ، مخاط یا مایع لزجی که از فرج احشام بعد از وضع حمل می آید. لِر ّوک به کسی گویند که آب دهانش همیشه روان است

خل آدم صاف و ساده

۱نعره – صدای بلند ۲صدای پلنگ

۱بی حس – کرخت ۲زیاد – فراوان

۱لاغر – کوچک – باریک اندام ۲آدم بی ثبات