تلفظ بین المللی : /lahˈɑz ˌesteʔmˈɑli/ تلفظ : [lah'Az ,este?m'Ali]
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] لحاظ لفظ و معنا ، موجود در وقت استعمال لفظ است.لحاظ استعمالی، از اقسام لحاظ لفظ و معنا و مقابل لحاظ مستعمل بوده و به لحاظی گفته می شود که هنگام استعمال محقق می گردد زیرا استعمال به معنای به کارگیری لفظ و اراده معنای آن است؛ پس هر جا استعمال محقق گردد، باید قبل از آن، لفظ و معنا توسط استعمال کننده تصور و لحاظ شود؛ یعنی لفظ و معنا در ذهن وی حاضر شده و مورد التفات نفس قرار گیرد. این لحاظ ر...
