( لامیةالعجم ) لامیةالعجم. [ می ی َ تُل ْ ع َ ج َ ] ( اِخ ) قصیده ای است به قافیه لام به عربی از مؤیدالدین اسماعیل بن حسین بن علی فخرالکتاب العمید الطغرائی متوفی به سال 514 هَ. ق.و آن را به سال 505 در بغداد گفته و مطلعش اینست :
اصالةالرأی صانتنی عن الخطل
و حلیةالفضل زانتنی لدی العطل.
( از کشف الظنون ) ( معجم المطبوعات ).