تلفظ بین المللی : /lˈɑdvˈɑm zˈɑti/ تلفظ : [l'Adv'Am z'Ati]
لغت نامه دهخدا
لادوام ذاتی. [ دَ م ِ ] ( ص مرکب ) ( اصطلاح منطق ) سلب کردن حقی از شیئی وقتی از اوقات چنانکه کل کاتب متحرک الاصابع بالضرورةمادام کاتباً ای لاشی من الکاتب بمتحرک الاصابع بالفعل. ( غیاث ). و آن قیدی است که برای قضیه مشروطه عامه و عرفیه عامه و وقتیه مطلقه و مطلقه عامه و منتشره مطلقه آرند و هر یک از این پنج قضیه را بدان مقید سازند و معنی لادوام ذاتی آن باشد که نسبت مذکوره در قضیه دائم بدوام ذات موضوع ...
