تلفظ بین المللی : /q1iˈɑs mˌasatnˌabatˈɑlʔalˌeː/ تلفظ : [q1i'As m,asatn,abat'Al?al,e:]
لغت نامه دهخدا
قیاس مستنبطالعله . [ س ِ م ُ تَم ْ ب َ طُل ْ ع ِل ْ ل َ / ل ِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) (اصطلاح منطق ) هرگاه بیانات قانونگزار در مورد قوانین موضوعه مشتمل بر علت حکم قانون باشد، بطوری که قاضی برای کشف علت حکم محتاج به اعمال تدبیر و چاره جویی باشد و چنین علتی را که بدین وسیله بدست آورده واسطه ٔ سرایت حکم قانون به موضوعات مسکوت الحکم قرار دهد این عمل را اصطلاحاً قیاس مستنبطالعله نامند و آن دو قسم است...
