معانی کلمه : قلبه
لغت نامه دهخدا
قلبة. [ ق ِ ل َ ب َ ] (ع اِ) ج ِ قُلْب . (اقرب الموارد). رجوع به قُلْب شود.
قلبة. [ ق َ ل َ ب َ ] (ع اِ) بیماری و ماندگی . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد): ما به قلبة؛ ای داء و عیب . (اقرب الموارد).
فرهنگ عمید
چوبی که گاوآهن را به آن ببندند و به گردن جفت گاو بگذارند.
فرهنگ معین
(قُ بِ ) (اِ. ) چوبی که گاوآهن را به آن ببندند و به گردن گاو بگذارند.