تلفظ بین المللی : /q1afˈɑ xˈordan/ تلفظ : [q1af'A x'oRdan]
لغت نامه دهخدا
قفا خوردن. [ ق َ خوَرْ / خُرْ دَ ] ( مص مرکب ) پی گردنی خوردن. پس گردنی خوردن. ضرب دیدن. آسیب دیدن : گدائی که از پادشه خواست دخت قفا خورد و سودای بیهوده پخت.سعدی.از آن تیره دل مردصافی درون قفا خورد و سر برنکرد از سکون.سعدی.دگر هرکه بربط گرفتی به کف قفا خوردی از دست مردم چو دف.سعدی.به خردی بخورد از بزرگان قفاخدا دادش اندر بزرگی صفا.سعدی.قفا خورند و ملامت کشند و خوش باشندشب فراق به امّید بامدادوصال....
فرهنگ فارسی
( مصدر ) پس گردنی خوردن : نرود پیش کار رسوایی از ملامت اگر قفا نخورد .
