تلفظ بین المللی : /q1azˈije mohmˈaleː/ تلفظ : [q1az'ije mohm'ale:]
لغت نامه دهخدا
قضیه مهمله. [ ق َ ضی ی َ / ی ِ ی ِ م ُ م َ ل َ / ل ِ ] ( ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) ( اصطلاح منطق ) آنکه موضوع آن شخص معین نبود و در آن بیان کلیت و جزئیت نشود. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به اساس الاقتباس و حاشیه ملا عبداﷲ شود.
آنکه موضوع آن شخص معین نبود و در آن بیان کلیت و جزئیت نشود .
دانشنامه عمومی
قضیه مهمله، اصلاحی در علم منطق است که به قضیه ای که دارای موضوع کلی است اما فاقد سور (کم) است اطلاق می شود. قضیه مهمله را در قوه موجبه جزئیه لحاظ کرده اند. اما این لحاظ منطقی است و لزوماً بر اساس قواعد محاوره نمی باشد.مثال قضیه مهمله: انسان ها عجولند (که در آن به اینکه همه یا بعضی از انسان ها عجولند اشاره نشده است) یا پرنده ها لب ندارند (که اشاره به اینکه برخی یا هیچ یک پرنده در این حکم داخلند نمی...
