( قصیدة ) قصیدة. [ ق َ دَ ] ( ع اِ ) یکی قصید. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). رجوع به قصید شود. || ( ص ) شترماده فربه. || چوب دستی. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). || ( اِ ) شعری است که شماره ابیات آن از هفت و گوینداز ده تجاوز کند. ج ، قصید، قصائد. ( اقرب الموارد ). چون ابیات مکرر شد و از پانزده و شانزده درگذشت آن را قصیده خوانند و هرچه از آن کمتر بود آن را قطعه گویند، و در قصاید پارسی لازم ا...
فرهنگ عمید
شعری که حداقل دارای شانزده بیت است که مصراع اول بیت اول با مصراع های دوم همۀ بیت ها هم قافیه است و موضوع آن بیشتر در وعظ، حکمت، حماسه، یا در مدح یا ذم کسی یا چیزی است، چکامه.
فرهنگ معین
(قَ دَ یا دِ ) [ ع . قصیدة ] (اِ. ) نوعی شعر بلند که دو مصرع بیت اوّل با مصرع های دوم دیگر ابیات هم قافیه است و بیشتر برای بیان مدح و یا ذم و وعظ و حکمت به کار گرفته می شود. ج . قصاید.
دانشنامه آزاد فارسی
قصیده (ode)(یا: چامه، چکامه) در ادبیات منظوم، گونه ای شعر عروضی، حداقل در سیزده بیت، که از مطلع تا ختام در یک بحر، با ردیف و قافیه، یا تنها با قوافی هماهنگ به قصد بیان موضوعی معیّن سروده می شود. در قصیده نیز مانند غزل مصرع اول بیت با مصرع های دوم بیت های دیگر هم قافیه است. قصیده معمولاً با تغزل (تشبیب یا نسیب) که بخشی غزل وار است، آغاز می شود، سپس شاعر تغزل را با بیتی مناسب که گریز یا گریزگاه خوان...
فرهنگ فارسی
چکامه، نوعی شعرکه بیشتردروعظ ویاحماسه است( اسم ) قطعه شعری است مانند غزل شامل ابیاتی متحد الوزن که همه آنها و همچنین مصراع اول مطلع آن دارای یک قافیه است . قصیده از غزل دراز تر است و گوینده در تمام آن موضوعی واحد از موعظه و حکمت و مدح و مسایل اجتماعی و دینی و غیره را مورد بحث قرار می دهد و شاید از آن جهت آن را قصیده گفته اند که در ساختن آن منظور معینی قصد شده است زیرا قصیده از قصد مشتق است . قصیده...
دانشنامه عمومی
قَصیده یا چَکامه یک قالب شعر کلاسیک فارسی است که معمولاً از ۲۰ تا ۷۰ بیت است. موضوع قصاید مدح شاهان و بزرگان، تهنیت جشن ها، وصف طبیعت و گاه پند و اندرز است. در این نوع شعر مصراع اول با مصراع های زوج هم قافیه است. شاعران ایرانی قصیده را از شعر عربی گرفته اند. تفاوت قصیده با قالبِ غزل در تعداد ابیات و موضوع شعر است. کمی یا زیادیِ بیت های قصاید بستگی دارد به اهمیت موضوع، قدرت و قوّت طبع شاعر و نوع قا...
فرهنگ اسم ها
اسم: قصیده (دختر) (عربی) (تلفظ: qaside) (فارسی: قصیده) (انگلیسی: ghaside) معنی: نام یکی از قالب های شعر فارسی و عربی، ( در ادبیات ) یکی از قالب های شعر فارسی و عربی، معمولاً دارای حداقل بیست بیت هم وزن که همه ی آنها و مصراع اول بیتِ مَطلع قافیه ( یا ردیف و قافیه ای ) یکسان دارند، موضوع آن معمولاً مدح، وصف وینداست، قصیده غالباً با تشبیب و وصف طبیعت و مانند آنها آغاز می شود...
مترادف و متضاد
چامه، چکامه، شعر، مدیح، مدیحه
exemplum (اسم)حکایت، تمثیل، مثال، قصیده، نمونه، روایتballade (اسم)قصیده، مسمط مستزادode (اسم)قصیده، غزل، چکامه، قطعه شعر بزمیballadry (اسم)قصیده، شعر، تصنیف سازی...
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] یکی از اقسام شعر در ادبیات فارسی قصیده می باشد. قصیده شعری است که مصرع اول و تمام مصرع های زوج آن دارای قافیه واحد باشد؛ یعنی اولین بیت آن مصرع باشد. بیت اول را مطلع و بیت آخر آن را مقطع می نامند. قصیده پیش از ظهور اسلام به نام چکامه معروف بود.تعداد ابیات قصیده از بیست و گاه تا دویست بیت می باشد. حد متوسط تعداد ابیات قصاید معمولاً بین بیست تا هفتاد یا هشتاد بیت است. گرچه قصیده هایی در ۱...
