معانی کلمه : قرحه

تلفظ بین المللی : /q1ˈorheː/ تلفظ :‌ [q1'oRhe:]

لغت نامه دهخدا

قرحة. [ ق ُ ح َ ] (ع اِ) ریش . ج ، قروح . تفرق اتصالی که ریم کند. (ذخیره ٔ خوارزمشاهی ).

( قرحة ) قرحة. [ ق ُ ح َ ] ( ع اِ ) ریش. ج ، قروح. تفرق اتصالی که ریم کند. ( ذخیره خوارزمشاهی ).

۱. زخم، ریش، جراحت.
۲. (پزشکی ) آبله.

زخم، ریش، جراحت، آبله
( اسم ) یک قرح ۱ - زخم ریش ۲ - آبله .

جراحت، قرح

ulcer (اسم)

ریش، زخم، زخم معده، قرحه