معانی کلمه : قبایل
لغت نامه دهخدا
قبائل . [ ق َ ءِ ] (اِخ ) (بلاد الَ ...) و بلادالبرابره .
قبایل.[ ق َ ی ِ ] ( ع اِ ) قبائل. ج ِ قبیله. قبیله ها. گروه ها. ( غیاث ). دودمانها. رجوع به قبائل شود :
الا ای آفتاب جاودان تاب
اساس ملکت وشمع قبایل.
الا ای آفتاب جاودان تاب
اساس ملکت وشمع قبایل.
فرهنگ عمید
قبیله#NAME?
= قبیله
فرهنگ معین
(قَ یِ ) [ ع . قبائل ] (اِ. ) جِ قبیله .
فرهنگ فارسی
( اسم ) جمع قبیله .
و بلاد البرابره
و بلاد البرابره
قبایل، جمع قبیله
( اسم ) جمع قبیله .
( اسم ) جمع قبیله .
مترادف و متضاد
tribe (اسم)
تبار، خیل، قبیله، طایفه، خانواده، عشیره، حی، سبط، ایل، قبایل، ابه
دانشنامه اسلامی
فرهنگ فارسی ساره
تیره ها