معانی کلمه : قاتمه

قاتمه. [ م َ /م ِ ] ( ترکی ، اِ ) رشته ای از موی خشن بافته. طنابی است از موی. بز مو. تاب. ثناء. ثنایه. رجوع به همین کلمه شود. نوعی رسن از پشم خشن تافته باریکتر از طناب.

۱. رشته.
۲. رشتۀ پشمی ضخیم.

(مَ یا مِ ) [ تر. ] (اِ. ) ۱ - موی دم و یال اسب و استر. ۲ - رشته و طنابی که از موی دم و یال اسب و استر بافند، بزمو، تاب .

رشته، رشته پشمی ض یم
( اسم ) ۱ - موی دم یا یال اسب و استر ۲ - رشته و طنابی که از موی دم و یال اسب و استر بافند بزمو تاب .

/ghaatme/ نخی که از کنف تهیه شود