معانی کلمه : فیلق
لغت نامه دهخدا
فیلق . [ ل َ ] (معرب ، اِ) پیله . (فرهنگ فارسی معین ). پیله . دودالقز. بادامه . (از یادداشت مؤلف ).
فیلق . [ ف َ ل َ ] (ع اِ) بلا و سختی . || لشکر. ج ، فیالق . (از منتهی الارب ). به لغت رومی لشکر و سپاه باشد. (برهان ). || (ص ) مرد بزرگ جثه . (منتهی الارب ).
فرهنگ فارسی
پیله . بادامه
