[ویکی فقه] فعل مضارع فعلی است که بر حدث و وقوع آن در زمان حال یا آینده دلالت دارد. مقصود نحویون از زمان حال در مضارع، مقارنت لفظ آن با جزئی از معنا است. حرف یاء، تاء، همزه و نون را که در اول صیغه های مضارع آورده می شود، حروف مضارعه می نامند.صیغه اول مضارع معلوم ثلاثی مجرد از ماضی آن گرفته می شود، و بر یکی از سه وزن: «یَفعَلُ، یَفعِلُ، یَفعُلُ» می آید. و با افزوده کردن یاء مفتوحه بر سر صیغه اول ماض...