معانی کلمه : فطری

تلفظ بین المللی : /fˈetri/ تلفظ :‌ [f'etRi]

لغت نامه دهخدا

فطری. [ ف ِ ری ی ] ( ع ص نسبی ) منسوب به فطرت. اصلی. ذاتی. طبیعی. خلقی. ( غیاث ). جبلی. گهری. گوهری. طبعی. ذاتی. خلقی. ( از یادداشتهای مؤلف ). || منسوب به فطر. مربوط به فطر. فطریة. ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به فطریة شود.

فرهنگ عمید

ذاتی، طبیعی، جبلی.

فرهنگ معین

(فِ طْ ) [ ع . ] (ص نسب . ) ذاتی ، طبیعی .

فرهنگ فارسی

( صفت ) منسوب به فطر مربوط به فطر .

مترادف و متضاد

اصلی، جبلی، خداداده، ذاتی، طبیعی، غریزی ≠ صناعی

indigenous (صفت)بومی، ذاتی، طبیعی، فطریphysic (صفت)مسهل، فطریinnate (صفت)اصلی، چسبنده، ذاتی، داخلی، طبیعی، درونی، درون زاد، لاینفک، جبلی، فطری، غریزی، مادرزادnatural (صفت)ساده، ذاتی، بدیهی، دیوانه، طبیعی، نهادی، عادی، خلقی، جبلی، قهری، فطری، غریزی، سرشتی، استعداد ذاتیinborn (صفت)ذاتی، نهادی، موروثی، درون زاد، جبلی، فطریinbred (صفت)ذاتی، جبلی، ف...