[ویکی فقه] فِطرت، به معنای سرشت می باشد.فطرت از «فطر» و در لغت به معنای نوع و هیئتی از خلقت آمده است که خداوند بندگان را بر آن نوع و هیئت آفریده است. در فارسی از آن به سرشت و خمیر مایه تعبیر می شود. فطرت در قرآندر قرآن کریم این واژه به « اللّه » اضافه شده است. مقصود از «فطرت اللّه » آن است که انسان به گونه ای آفریده شده که اگر او را به حال خود واگذارند ایمان و دین و خدا را برمی گزیند؛ از این رو، د...