معانی کلمه : فضا ـ زمان

تلفظ بین المللی : /fazˈɑ zamˈɑn/ تلفظ :‌ [faz'A zam'An]

دانشنامه آزاد فارسی

فضاـ زمان (space-time)در فیزیک، کمیتی حاصل از ادغام فضا و زمان در نظریۀ نسبیت. آلبرت اینشتین هنگام عرضۀ نظریۀ نسبیت نشان داد که زمان از بسیاری جهات همانند بُعد یا امتداد دیگر فضا عمل می کند. بدین سان، فضا و زمان را می توان به جای آن که دو کمیت جداگانه درنظر گرفته شوند، به صورت کمیت واحدی دانست که در هم ادغام شده اند. فضا ـ زمان را کمیتی با چهار بُعد درنظر می گیرند: سه بُعد فضایی و یک بُعد زمانی. د...

فرهنگ فارسی

فضای چهاربُعدی در نظریۀ نسبیت که سه بُعد آن مربوط به فضای معمولی و بُعد چهارم آن زمان است متـ . پیوستار فضا ـ زمان space-time continuum

دانشنامه عمومی

در دانش فیزیک، فضا-زمان (به انگلیسی: Spacetime) (و نه فضا و زمان) عبارت است از یک مدل ریاضی که زمان و فضا را به صورت درهم تنیده و به عنوان یک کمیت پیوسته با یکدیگر ترکیب می کند.بر اساس فرضیات مفهوم فضای اقلیدسی، جهان، سه بعد مکانی و یک بعد زمانی مستقل از هم دارد. در فضا-زمان سه بعد فضا و یک بعد زمان درهم ادغام می شوند و یک محیط پیوستهٔ چهار بعدی را ایجاد می کنند.با ترکیب فضا و زمان و ایجاد یک محیط...

فرهنگستان زبان و ادب

{space-time} [فیزیک] فضای چهاربُعدی در نظریۀ نسبیت که سه بُعد آن مربوط به فضای معمولی و بُعد چهارم آن زمان است متـ . پیوستار فضا زمان space-time continuum

معانی کلمه : فضا ـ زمان

دانشنامه آزاد فارسی

فرهنگ فارسی

دانشنامه عمومی

فرهنگستان زبان و ادب

کلمات مرتبط

معانی کلمه : فضا ـ زمان

دانشنامه آزاد فارسی

فرهنگ فارسی

دانشنامه عمومی

فرهنگستان زبان و ادب

کلمات مرتبط

نظرات