کلماتور
فریة. [ ف َرْ ی َ ] (ع مص ) یک بار شیر دوشیدن . (منتهی الارب ).
فریة. [ ف َرْ ی َ ] (ع اِ) دلو بزرگ فراخ . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
فریة. [ ف ِرْ ی َ ] (ع اِ) دروغ و بهتان . (برهان ). دروغ . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
دروغ؛ افترا.
نفرین؛ لعنت: ◻︎ بهرۀ تو آفرین می‌شد ز سعد مشتری / رقم خصم از نحس‌کیوان فریه و نفرین بُوَد (فرخی: ۴۵۱).
(فَ رِ یِ) (اِ.) نفرین ، لعنت .
(فِ رْ یَ) [ ع . ] (اِ.) دروغ ، بهتان .