معانی کلمه : فرکن

تلفظ بین المللی : /fˈerkon/ تلفظ :‌ [f'eRkon]

لغت نامه دهخدا

فرکن. [ ف َ ک َ ] ( اِ ) کاریز آب بود. ( اسدی ). جویی را گویند که نو احداث کرده باشند وآب در آن تازه جاری شده باشد. ( برهان ) : دو فرکن است روان از دو دیده بر دو رخم رخم ز رفتن فرکن به جملگی فرکند.خسروانی.|| زمینی که به صدمه سیل کنده شده و جابه جا آب ایستاده باشد. || چیزی که به سبب طول مدت از هم فروریخته و پوسیده باشد. ( برهان ). رجوع به فرغن و فرکند شود....

فرهنگ عمید

۱. زمینی که سیل از آن عبور کرده و آن را کنده و گود کرده باشد.
۲. جوی آب.
۳. کاریز.
۴. نقب.

فرهنگ معین

(فَ رْ کَ ) (اِ. ) ۱ - زمینی که سیل آن را کنده و گود کرده باشد. ۲ - جوی آب که تازه احداث شده باشد. ۳ - کاریز آب .

کلمات مرتبط

لغت نامه دهخدا

معانی کلمه : فرکن

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

کلمات مرتبط

معانی کلمه : فرکن

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

کلمات مرتبط

نظرات