معانی کلمه : فره
لغت نامه دهخدا
فره . [ ] (اِ) به فارسی بنفسج و به ترکی فراخ است . (فهرست مخزن الادویه ).
فره . [ ف ُرْ رَه ْ ] (ع ص ، اِ) ج ِ فاره . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به فاره و فُرُه ْ شود.
فرهنگ عمید
جوجه.
۱. فراوان؛ بسیار؛ افزون: ◻︎ گر زآنکه خدا به من دهد مال فره / بگشایم از این کار فروبسته گره (؟: مجمعالفرس: فره).
۲. خوب؛ پسندیده
فرهنگ معین
(فَ رِّ) (اِ.) نک فر.
(فَ رَ) (مص ل .) خرامیدن ، تکبر کردن .
(فِ یا فَ رِ هْ) [ په . ] (ص .) 1 - بسیار، فراوان . 2 - خوب ، پسندیده .
(فِ یا فَ رِ هْ ) [ په . ] (ص . ) ۱ - بسیار، فراوان . ۲ - خوب ، پسندیده .
(فَ رِّ ) (اِ. ) نک فر.
(فَ رَ ) (مص ل . ) خرامیدن ، تکبر کردن .
(فَ رِّ ) (اِ. ) نک فر.
(فَ رَ ) (مص ل . ) خرامیدن ، تکبر کردن .
فرهنگ فارسی
فراوان، بسیار، افزون، خوب، شکوه، جلال، شوکت، نیرو، فر
( صفت ) ۱ - بسیار زیاد افزون ۲ - خوب پسندیده .
جمع فاره
( صفت ) ۱ - بسیار زیاد افزون ۲ - خوب پسندیده .
جمع فاره
دانشنامه عمومی
شکوه
زیاد
مترادف و متضاد
ابهت، احتشام، جلال، جلالت، حشمت، شکوه، شوکت، عظمت، فر
دانشنامه اسلامی
فرهنگ فارسی ساره
شکوه
واژه نامه بختیاریکا
( فَره ) پراکنده؛ پَلَه
