معانی کلمه : فرد

۱. [مقابلِ زوج] (ریاضی ) ویژگی عددی صحیح که مضرب دو نیست و اگر بر دو تقسیم شود یک واحد اضافه می آورد.
۲. یگانه، بی همتا، بی نظیر.
۳. (اسم ) واحد شمارش برخی چیزها، عدد، تا.
۴. (اسم ) هریک از اعضای جامعۀ انسانی، انسان، شخص.
۵. (اسم ) (ادبی ) یک بیت شعر که معنی و غرض در آن تمام شده باشد.
۶. [قدیمی] تک، تنها.
۷. [قدیمی] خالی.
۸. (اسم ) [قدیمی] خداوند.

(فَ رْ ) [ ع . ] (ص . ) ۱ - تنها، یگانه . ۲ - بی نظیر، بی مانند. ۳ - یک بیت شعر. ۴ - هر عددی که پس از تقسیم بر دو باقی مانده اش یک باشد.

هنری موسس کارخانه های اتومبیل سازی فرد در ایات متحده آمریکا ( و. ۱۸۶۳ - ف. ۱۹۴۷ م . ) .
( اسم ) دست اول از بازی در نزد قدما .
نویسنده انگلیسی

( فا ) ؛ جدا؛ منفک؛ گوشه؛ در انزوا
گِرد و فِرد

{Alphard} [نجوم] ستاره ای با قدر 2/0 که غولی از ردۀ ک3 به فاصله 177 سال نوری از خورشید است
{individual} [زیست شناسی] هریک از موجودات زندۀ تشکیل دهنده یک جمعیت