فَخرِ رازی، محمد بن عمر (ری ۵۴۴ـ هرات ۶۰۶)ادیب، فقیه، مفسر، خطیب، کلامی و نقاد بزرگ فلسفه. مشهور به امام المشککین و ابن خطیب. در کلام به اشاعره و در فقه به شافعیه گرایش داشت و در مناظره چیره دست بود. استادان او در کلام و فقه پدرش عمر رازی، در حکمت مجدالدین جیلی و همچنین در فقه کمال الدین سمنانی بودند. سفرهای علمی به خوارزم، غور، خراسان (۵۷۶ ـ۵۸۰ق) بخارا، سمرقند، خجند و بناکت داشت، شرح مناظرات علمی...
دانشنامه اسلامی
[ویکی نور] فخرالدین ابوعبداللّه محمّد بن عمر بن حسین رازی شافعی (543-606 ق) عالم بزرگ، متکلم، فقیه و مفسر ایرانی است. معروفترین اثر او کتاب مفاتیح الغیب مشهور به تفسیر کبیر فخر رازی است که از مفصل ترین تفاسیر قرآن است.امام فخرالدین ابوعبدالله محمد بن عمر بن حسین بن حسن بن علی تیمی طبرستانی مشهور به ابن خطیب رازی و امام المشککین از بزرگان متکلمین و خطبا و فیلسوف مشهور سده ششم هجری در 25 رمضان سال 5...
