فخار. [ ف ِ ] (ع مص ) نبرد کردن و برابری نمودن در فخر. (منتهی الارب ). مصدر دوم باب مفاعله است ، چون قیاس و مقایسه . رجوع به مفاخره شود.
سفالگر#NAME?
نازش؛ فخر؛ مباهات.
(فَ) [ ع . ] (مص ل .) نازیدن ، بالیدن .
(فَ خّ) [ ع . ] (ص .) بسیار فخر کننده .
( ~ .) [ ع . ] (اِ.) 1 - سفال ، گل خشک . 2 - سبو. 3 - در فارسی به معنای کوزه گر.
۱. سفالپز، سفالگر، کاسهگر، کوزهگر
۲. خزفسبو، کوزه
۳. سفالینه