نظر یا رٲی فقیه و مجتهد در احکام شرعی. ⟨ فتوا دادن: (مصدر لازم) صدور رٲی و نظر فقهی از جانب فقیه در مورد یک حُکم شرعی. ⟨ فتوا گرفتن: (مصدر لازم) پرسیدن رٲی و نظر فقیه دربارۀ یک مسئلۀ شرعی.
نظر یا رٲی فقیه و مجتهد در احکام شرعی.* فتوا دادن: (مصدر لازم ) صدور رٲی و نظر فقهی از جانب فقیه در مورد یک حُکم شرعی.* فتوا گرفتن: (مصدر لازم ) پرسیدن رٲی و نظر فقیه دربارۀ یک مسئلۀ شر...
فرهنگ معین
(فَ ) [ ع . ] (اِ. ) نک فتوی .
دانشنامه آزاد فارسی
فَتوا(یا: فتوی) بیان حکم شرعی کلی بدون عنایت به تطبیق آن بر مصادیق جزیی، و مجرّد از استدلال، پس از استخراج از منابع آن. فتوادهنده را مُفتی، عمل او را اِفتاء، مطالبه کننده را، مُستفتی و پرسش از آن را استفتا نامند. فتوادادن، از باب وجوب تعلیم جاهل، به نظر بسیاری فقیهان، واجب کفایی است. فقیهان برای مفتی، مستفتی و استفتا شرایطی بیان کرده اند. مفتی باید روش استنباط و استخراج حکم را از منابع به خوبی بدا...
فرهنگ فارسی
( اسم ) آنچه عالم دینی نویسد در موضوع حکمی شرعی رای فقیه در حکم شرعی فرعی جمع : فتاوی .
دانشنامه عمومی
فتوا به معنای بیان حکم خدا به وسیلهٔ فقیه یا مفتی است.اگر روزه گرفتن برای بدن ضرر داشته باشد صحیح نیست.در صورتی که خریدار در معامله گول خورده باشد حق فسخ معامله را دارد.اقرب و اقوی یک اصطلاح فقهی در شیعه است و به معنای فتوا است که مقلّد در آن حق رجوع به مجتهد دیگر را ندارد، بلکه باید به رأی همان مجتهد عمل نماید.معنای استفتاء درخواست فتوا یعنی سؤال کردن و کسب نظر مجتهد دربارهٔ حکم شرعی یک مسئله می ...
[ویکی فقه] فتوا عبارت است از خبر دادن از حکم کلی الهی در موضوعات کلی به استناد دلائل چهار گانه در فقه ( کتاب ، سنت ، عقل و اجماع)، اعم از آن که به صورت خبر القا شود یا به صورت امر. به عنوان مثال: فقیه پس از بررسی ادله و فحص کامل به حکمی از احکام الهی دست می یابد، سپس نظر خود را به این صورت اظهار می کند که مثلاً: « شراب حرام است» و یا «شراب نخورید».با تعریفی که از فتوا و حکم ارائه شد به تفاوت های ا...
