تلفظ بین المللی : /fˈath alˈaːziz/ تلفظ : [f'ath al'a:ziz]
دانشنامه آزاد فارسی
فَتحُ العَزیز(یا: فتح العزیز فی شرح الوجیز) تألیف عبدالکریم بن محمد قزوینی رافعی، در نیمه اول قرن ۷ق، کتابی به عربی، در فقه شافعی. نامی که مؤلف خود بر کتاب نهاده، العزیز فی شرح الوجیز بود؛ اما چون فقیهان شافعی ابا داشتند جز قرآن کریم را به صفت عزیز بنامند، اغلب آن را فتح عزیز می نامند. این اثر شرحی بر یکی از پنج کتاب بسیار معتبر شافعیه با نام الوجیز از ابوحامد محمد بن محمد غزالی است؛ اما مؤلف مقدم...
