فتان . [ ف َ ] (ع اِ) غلافی از پوست که بر پالان کشند. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
فتان . [ ف ُ ] (نف ، ق ) افتان : دلش حیران شد از بی یاری بخت فتان ،خیزان ، ز ناهمواری بخت .
نظامی .
رجوع به افتان و افتادن شود. فتان . [ ف َت ْ تا ] (ع ص ) مبالغت در فتن...
فرهنگ عمید
۱. [مجاز] زیبا و دل فریب. ۲. (قید ) [مجاز] با زیبایی و دل فریبی: فتان وخرامان وارد شد. ۳. [مجاز] شیطان. ۴. [قدیمی] بسیارفتنه انگیز و فتنه جو. ۵. [قدیمی] دزد، راهزن.
فرهنگ معین
(فَ تّ ) [ ع . ] (ص . ) ۱ - بسیار فتنه جو. ۲ - بسیار زیبا و دل ربا.
فرهنگ فارسی
بسیارفتنه انگی ، سخت فتنه جو، زیباودلفریب که بازیبایی خودمردم رامفتون سازد ( صفت ) ۱ - سخت فتنه جو فتنه انگیز ۲ - آنکه به جمال خویش مردم را مفتون سازد سخت زیبا و دلفریب آشوبگر . غلافی از پوست که بر پالان کشند .