فایِزِ دَشتی، محمّدعلی (کُردَوان ۱۲۵۰ـ گَزدِراز ۱۳۳۰ق)(مشهور به: زایر) شاعر و دوبیتی سرای ایرانی. تحصیلات مقدماتی را در کردوان و بردخون فراگرفت و در زادگاهش از شیخ احمد نامی فارسی و عربی آموخت. در جوانی به سیاحت پرداخت. به کربلا رفت و از آن پس به زایر محمدعلی خوانده شد. فایز با کشاورزی امرار معاش می کرد و با محمدخان دشتی و محمود کبگانی (از شعرای دشتی) معاصر بود. در دوبیتی های فایز اندوهی بی پایان ...
