تلفظ بین المللی : /fˈɑl sˈanɡak/ تلفظ : [f'Al s'angak]
لغت نامه دهخدا
فال سنگک. [ ل ِ س َ گ َ ] ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) طرق ؛ فال سنگک زدن کاهن. ( از منتهی الارب ). گروهی از کاهنان از روی سنگریزه ها و حبوب و دانه ها چون گندم و هسته غیبگویی می کنند. ( از مقدمه ابن خلدون ترجمه محمدِ پروین گنابادی ج 1 ص 198 ). و آنان را اهل طَرْق خوانند،چه طَرْق بمعنی فال گرفتن کاهن به سنگ ریزه و آمیختن پنبه به پشم است. و در فارسی فال نخود معروف است. ( حاشیه مأخذ فوق ). رجوع به طَرْ...
فرهنگ فارسی
طرق : فال سنگک زدن کاهن . گروهی از کاهنان از روی سنگ ریزه ها و حبوب و دانه ها چون گندم و هسته غیب گویی می کنند .
