تلفظ بین المللی : /fˈɑtehˌeːxɑnˌi/ تلفظ : [f'Ateh,e:xAn,i]
لغت نامه دهخدا
فاتحه خوانی. [ ت ِ ح َ / ح ِ خوا / خا ] ( حامص مرکب ) فاتحه خواندن. || ( اِ مرکب ) مجلس سوگواری و عزاداری. ( ناظم الاطباء ). رجوع به فاتحه شود.
دانشنامه آزاد فارسی
(یا: مجلس فاتحه؛ مجلس ختم؛ مجلس سوگواری) مجلسی که صاحبان عزاداری برای شادی روان درگذشته شان برپا می کنند. کلمۀ فاتحه از اولین سورۀ قرآن، یعنی سورۀ حمد یا فاتحةالکتاب گرفته شده است. در این مجالس، کل قرآن، به ویژۀ سورۀ فاتحه خوانده می شود، از این رو آن را «مجلس فاتحه خوانی» یا «فاتحه خوانی» گفته اند. این مجالس در مسجد، تکیه، حسینیه یا منزل برپا می شود و قرآنِ ویژۀ آن، ۱۲۰ جزوۀ کتابچه مانند (هر جزوه ...
فرهنگ فارسی
۱ - عمل فاتحه خواندن ۲ - ( اسم ) مجلس سوگواری .
دانشنامه عمومی
فاتحه خوانی اصطلاحی است که به عمل خواندن قرآن یا دعایی خیر برای روح مرده اطلاق می شود. این کار ممکن است در مجلس سوگواری، زیارت مرده یا هر جایی دیگر صورت بگیرد. فاتحه خوانی معمولاً" با خواندن سوره فاتحه الکتاب است اما خواندن سوره های دیگر از قرآن نیز متداول است. در برخی فرهنگ ها برخی برای مرده یا مردگان خود به منظور این که دیگران برای آنان فاتحه بخوانند، خیرات می کنند، بدین صورت که با توزیع شیرینی،...
