معانی کلمه : فائر
لغت نامه دهخدا
فائر. [ ءِ ] (ع اِ) کینه . (منتهی الارب ): فار فائره ؛ جوشید کینه و خشم او. (شرح قاموس ).
فائر. [ ءِ ] (ع ص ) پراکنده پی از ستور و جز آن . || (اِ) آهوبرگان . آهو. (منتهی الارب ). ج ، فور.

فائر. [ ءِ ] (ع اِ) کینه . (منتهی الارب ): فار فائره ؛ جوشید کینه و خشم او. (شرح قاموس ).
فائر. [ ءِ ] (ع ص ) پراکنده پی از ستور و جز آن . || (اِ) آهوبرگان . آهو. (منتهی الارب ). ج ، فور.