تلفظ بین المللی : /q1avˈɑsi kˈardan/ تلفظ : [q1av'Asi k'aRdan]
لغت نامه دهخدا
غواصی کردن. [ غ ُوْ وا ک َ دَ ] ( مص مرکب ) در آب فرورفتن برای به دست آوردن مروارید و مرجان و جز آن. غیاصة. ( منتهی الارب ). رجوع به غَوّاص و غَوّاصی شود : کبک رقاصی کند سرخاب غواصی کنداین بدین معروف گردد آن بدان شاهر شود.منوچهری.آن دُرّ یتیم که در دریای ترکستان به تحصیل آن غواصی میکرد حاصل آورد. ( ترجمه تاریخ یمینی چ 1272 ص 277 ).غواصی کن گرت گهر میبایدغواصان را چار هنر میبایدسر رشته به دست یار و...
فرهنگ فارسی
۱ - در آب فرو رفتن به طلب مروارید مرجان و غیره ۲ - ( اسم ) تامل کردن در چیزی تفکر کردن .
