معانی کلمه : غنه

۱. (زبان شناسی ) آوازی که از بیخ لهات و بینی برآید.
۲. (موسیقی ) [قدیمی] تحریری از موسیقی که در هنگام غنا از خیشوم ادا شود.

(غُ نِّ یا نَُ ) [ ع . غنة ] (اِ. ) ۱ - آوازی که از بینی بیرون آید. ۲ - تحریری است از موسیقی که در هنگام غنا و سراییدن به خیشوم بینی ادا کنند. ،ارباب ~ آوازخوانان .

( اسم ) ۱ - آوازی که از خیشوم بیرون آید : آواز بینی ۲ - تحریریست از موسیقی که در هنگام غنا و سراییدن به خیشوم بینی ادا کنند . یا ارباب غنه . آواز خوانان . یا نون ( ن ) غنه . ( نون مع الغنه ) . نونی که همراه صوتی که در خیشوم پیچد تلفظ گردد . چنین صوتی در زبان دری قدیم وجود داشته .